niet zomaar onhandig

Hugo - papa van twee zonen - vertelt over zijn zoon waarbij DCD is vastgesteld. Dat is een ontwikkelingsstoornis waarbij vaak een onhandige motoriek, vergeetachtigheid en aandachtsproblemen de kop op steken. Een andere naam hiervoor is dyspraxie.

 

"Ik ben, met mijn bijna 50 levensjaren, geen al te jonge papa van twee flinke zonen van respectievelijk 8 en 7 jaar jong. Onze oudste kent, intussen al in het derde leerjaar, geen enkel leerprobleem, noch voor rekenen, noch voor lezen en schrijven.

 

Voor onze jongste werd al in de laatste kleuterklas gewaarschuwd dat het niet eenvoudig zou worden in het eerste leerjaar. Wat later ook bevestigd werd. Daar waar hij het rekenen spelenderwijs oppikt, kan hij jammer genoeg zijn klasgenootjes niet volgen bij het lezen en schrijven. 

 

Om de één of andere reden was het praktisch gezien niet aangewezen om in het 1ste leerjaar te laten vaststellen welk leerprobleem de oorzaak is van zijn achterstand. Nu, halverwege het tweede leerjaar, weten we eindelijk waar het schoentje scheef zit. DCD is het verdict.

 

Onmiddellijk na het vernemen van de benaming, sloegen mijn vriendin en ikzelf aan het googelen. Om daar bij een opsomming van symptonen uit te komen die ook wel op mezelf van toepassing is. Zo ben ik allesbehalve een handige harry. Leren zwemmen is me bijvoorbeeld, ondanks herhaalde pogingen, nooit gelukt.

 

De volgende weken zal duidelijk worden hoe we onze jongste schat, in samenwerking met de school en therapeuten, zo goed mogelijk kunnen helpen.

 

Intussen voel ik me niet zo goed, omdat ik er van uit ga dat onze jongste zoon "het" waarschijnlijk van mij heeft ..."

 

Het vervolg van dit verhaal, kwam er snel.

 

"Zo zaten we gisterenavond, mijn partner en ik, bij de psychomotorisch therapeut. Hij gaf toelichting bij zijn onderzoeksresultaten, die tot de diagnose van DCD leidden. En wat de volgende te ondernemen stappen zijn. Het komt er, in eerste instantie op neer, dat we bij een specialist gaan om de noodzakelijke papieren in orde te laten maken. Waardoor toekomstige behandelingen in aanmerking komen voor terugbetaling door de mutualiteit.

 

In tweede instantie gaan we zo snel mogelijk in de school een MDO, een multidisciplinair overleg, hebben. Met ons, de juf, de therapeut, en ... ? Omdat onze jongste zoon heel veel tijd in de school doorbrengt, is het immers erg noodzakelijk dat zijn juf weet hoe met zijn leerstoornis om te gaan. Waarbij ik nu al mijn volledig vertrouwen uitspreek in de erg betrokken juf. Hopelijk mogen we ook in de toekomst even geëngageerde leerkrachten aantreffen.

 

De derde stap bestaat dan uit therapie bij de therapeut. Waarbij hij ons gerust stelt dat we snel vorderingen zullen vaststellen.

 

En mijn zoon zelf ? Hij hoort ons er over praten, maar toont er verder geen reactie op. Al wéét ik dat hij er het zijne over zal denken, dat hij er ook mee bezig is. Verder is en blijft hij een super-ventje, die héél lief en erg aanhankelijk kan zijn. En ook wel eens best onmogelijk ... Maar dat hoort er bij, bij elk kind!"

FIJN DAT JE

BIJ ONS BENT

  • Facebook Social Icon

ZITDAZO VZW

ONS TEAM

ONDERNEMINGSNUMMER 0538 794 814

IBAN BE82 0017 0619 8068
 

ALGEMENE VOORWAARDEN

CONTACTEER ONS