ervaringen van ouders

Een bewuste keuze

Annelies Stessens

Mijn wereld stond op zijn kop toen ik voor het eerst mama werd. Plots moest ik pampers verschonen, borstvoeding geven, 's nachts opstaan. Ik was niet enkel Annelies, maar nu was ik ook mama. Dat voelde in het begin best een beetje vreemd. Die eerste momenten waren intens. Niemand kan je op zo een moment voorbereiden.

 

Het is er opeens en daarna voor de rest van je leven.  Zo veel veranderingen op zo'n korte tijd. Een roze wolk, die niet altijd een roze wolk bleek te zijn. Al die verwachtingen vanuit de omgeving, noden van je kleine hulpeloze wezentje… Ik werd letterlijk en figuurlijk leeggezogen. Maar de trots die je voelt als je dan je eigen kind ziet ontwikkelen is onbeschrijfelijk. Bij een tweede kindje ging het allemaal al een beetje makkelijker. Je weet hoe het is, wat je te wachten staat. Ik was erin gegroeid.

De verantwoordelijkheid die ik nu heb voor mijn kinderen is er en zal er altijd zijn. In het begin wou ik mijn kinderen heel de tijd dicht bij mij hebben, ik wou ze niet delen met andere mensen. Maar dan leer je met de tijd dat loslaten ook een belangrijk onderdeel is van het moederen. Mijn kinderen zijn niet mijn bezit, ik ben er enkel om hen te sturen en ondersteunen waar nodig. Ik wil wel een hechte band opbouwen met mijn kinderen. Dat is een bewuste keuze die ik gemaakt heb. Dat was ook niet altijd makkelijk. Hoe kan ik nu een band opbouwen met mijn kinderen en gaan werken en nog een goede partner zijn en een goede vriendin voor mijn kameraden, en tijd spenderen met mijn eigen familie, ouders etc…?

Ben ik dan een slechte moeder, wanneer ik ga werken en ik mijn kinderen overal moet droppen? Toen mijn kindjes nog niet naar school gingen vond ik dat soms heel moeilijk. Ik had het gevoel dat ik leefde als een robot. Ik werd geleefd. Werken, thuis komen, eten maken, huishouden, ... Elke dag de routine. Ik liep mijzelf voorbij, ik liep mijn kinderen voorbij. Vaak waren ze dan nog ziek en dan moesten we weer creatief zijn om opvang te zorgen voor onze kindjes. Uiteindelijk ging dat allemaal wel mee door, maar ik had meer en meer het gevoel dat ik niet meer bewust aan het moederen was.

 

Ik was een moeder, maar had geen tijd om mama te zijn! Ik was niet meer bewust bezig met mijn kinderen, ik was meer en meer bezig met alle praktische dingen te regelen. Dit klopte niet in mijn beeld van moeder zijn… Tenslotte kon ik ook minder en minder verdragen en was ik dan nog eens de strenge/prikkelbare mama die ik niet wou zijn.

Hoeveel mama's zitten met datzelfde gevoel? Mogen we nog echt mama zijn in onze maatschappij? Is de moderne mama iemand die carrière en gezin perfect kan combineren en daarnaast nog eens tijd kan maken voor haar vrienden, familie en niet te vergeten zichzelf?

 

Toen ik uiteindelijk de keuze maakte om voltijds tijdkrediet te nemen, thuis te blijven voor een tijdje om mij volledig te kunnen focussen op het moederen voelde ik mij gefaald. Waarom kon ik niet gaan werken en moeder zijn tegelijk? Meer en meer besefte ik dat ik dat eigenlijk wel kon, maar dat ik de keuze wou maken om het niet te doen. Ik wou niet leven als een gejaagd, stressvol persoon. Ik wou gewoon mama zijn. Ik vond dat ik niet gefaald had, maar dat de maatschappij faalde.

 

Wanneer ik aan mensen vertelde dat ik thuis was (huismoeder), voelde ik vaak afkeurende blikken. Ik was vroeger één van hen. Ik zei ook steeds dat ik het niet zou kunnen, altijd maar thuis zitten. Ik voelde mij weinig gesteund in mijn keuze. De maatschappij verwacht van een moeder dat ze gaat werken, liefst nog carrière maakt en pas dan ben je een superwoman… Maar als je er voor kiest om gewoon mama te zijn en thuis voor je huishouden te zorgen dan daalt je zelfwaarde. En financieel word je ook niet echt aangemoedigd.

Ik moet toegeven , het is niet altijd makkelijk geweest. Ik werd heel erg geconfronteerd met mezelf. Ik kon met momenten moeilijk alleen zijn, constant zocht ik gezelschap.  De onrust in mij die op termijn veranderde naar rust, innerlijke rust. Met de tijd leerde ik meer en meer genieten van de kleine dingen, alleen zijn. Ik zag terug de positieve en mooie dingen in mijn leven. Ik kon terug stilstaan bij alles. Ik had mijn eigen keuze aanvaard en kon ervan genieten.  Ik leefde zelf terug mijn leven. Ik maakte mijn eigen keuzes.

Ik ben er nu veel meer voor mijn kinderen, partner, familie, vrienden. Ik heb mensen leren kennen die ik anders in de drukte van mijn leven niet had kunnen leren kennen. Ik weet dat heel veel mensen die keuze niet kunnen of willen maken om gewoon mama te zijn, om welke reden dan ook. Ik heb daar respect voor, maar ik kan het iedereen aanraden om het toch eens te proberen. Er gaat een wereld voor je open van vrijheid, liefde en gewoon tijd.

 

Tijd voor je kinderen als ze ziek zijn of als ze vakantie hebben. Tijd voor je partner, als hij terug komt van zijn werk, om hem te steunen, eten te maken. Tijd om eens naar je familie en vrienden te gaan en leuke dingen te doen. Tijd om je buren te leren kennen, tijd om andere mama’s aan de schoolpoort te leren kennen. Tijd voor jezelf, om eens stil te staan bij wie je bent en wat je eigenlijk wil. Tijd om te genieten van de kleine dingen.

 

Ons maandelijks inkomen mag dan wel wat minder zijn dan sommige andere gezinnen.  Maar dat weegt echter niet op tegen wat ik hiervoor in de plaats krijg.  Het is niet zo dat wij geen eten op tafel hebben, en dat wij in ons bloot gatje rondlopen. Rijkdom zit niet in de hoeveelheid geld die op de rekening staat.

Ik wens een toekomst waarin mama’s gewoon kunnen kiezen om fulltime mama te zijn zonder zich daarbij schuldig te voelen. Een maatschappij waarin het aanvaard wordt of zelfs aangemoedigd wordt dat mama’s de eerste levensjaren van hun kinderen ten volle mogen meebeleven. Een samenleving waarin moeders elkaar steunen in hun keuzes.  

 

Ik weet ook wel dat ik niet voor altijd thuis wil blijven en dat ik mijn creativiteit ook wil uiten in een beroep. Nu mijn kinderen naar school gaan heb ik weer zin en tijd voor een deeltijdse job.  Maar ondertussen geniet ik met volle teugen van mijn leven zoals het nu is. Ik ben heel blij en dankbaar met de keuze die ik gemaakt heb.

 

Wil je updates rond hoogsensitief opvoeden?

  • Twitter - White Circle
  • Facebook - White Circle

FIJN DAT JE

BIJ ONS BENT

  • Facebook Social Icon

ZITDAZO VZW

ONS TEAM

ONDERNEMINGSNUMMER 0538 794 814

IBAN BE82 0017 0619 8068
 

ALGEMENE VOORWAARDEN

CONTACTEER ONS