ervaringen van ouders

Ik ben echt de domste van allemaal

Nessie de Zitter

HSPeetje  komt regelmatig thuis met donkere verhalen waarin ze zichzelf met de grond gelijkmaakt, eigenlijk sinds een week of 2.

 

Dan zegt ze letterlijk:

 

"Ik ben zo dom, ik kan het niet, ook niet als ik iets nog een keertje uitgelegd krijg. Ik ben echt de domste van allemaal. Ik kan niets."

Ik weet dat ik haar gevoel niet mag ontkennen,want dan zou ze zich onbegrepen voelen… Toch worstel ik er zo hard mee als ze zoiets zegt, ik probeer dan te luisteren van waar het komt, wat juist precies de aanleiding is.

 

1000 keer

Maar om eerlijk te zijn, als ze zichzelf herhaaldelijk naar beneden haalt een paar keer per week, breekt mijn hart.

Ik wil dan het liefst 1000 keer zeggen hoe slim ze is, haar proberen te overtuigen. Daarmee is haar rotgevoel en eigen overtuiging natuurlijk niet weg (en believe me je krijgt ze niet zo makkelijk van haar mening af). Integendeel, ze zou haar diepste gevoelens misschien verbergen omdat ze door heeft dat ze mij overstuur maakt… En dan zijn we nog verder van huis..

Ook laat ze iets horen van angst om de juf teleur te stellen... want ja de juf doet moeite, de juf legt het zelfs 2 keer uit en nog lukt het niet. Ik vind dat best wel erg voor haar want dan voelt ze zich niet alleen dom blijkbaar, maar dan gaat ze zich ook nog eens slecht voelen over het feit dat ze haar juf mogelijks teleurstelt. Of hoe ze haar eigen grootste vijand en criticaster is op dat moment.

 

Mijn HSPeetje focust dus heel sterk op wat (nog) niet lukt en ze vergelijkt met anderen, uiteraard met de andere die wel kunnen. Wij doen heel erg ons best om haar haar successen te doen inzien en talenten. Steeds weer geven we aan dat ze zoveel mag oefenen als ze wil. Steeds weer laten we haar terugkijken op wat ze allemaal al geleerd heeft door te oefenen en foutjes te durven maken. Ik herhaal als een mantra dat een foutje een kans is om het volgende keer net dat ietsje beter te doen. En thank god, lijkt dat dan toch te lonen…

 

Smileys

Ik eindig immers met een positieve noot… Gisteren nadat ik haar zoals gewoonlijk vroeg om haar dag te evalueren aan de hand van smileys (kort samengevat: rood=bah, oranje=zozo en groen=super), gebeurde het!

Na het standaardantwoord:

 

"Oranje , want dit of dat was toch even niet zo leuk voor mij of voor een vriendinnetje of voor de klas of ‘het regende’.

Het regende ? Like really? Ja hoor dat telt volgens mevrouwtje als een volwaardig argument voor een niet perfecte dag dus. Meestal krijgt ze de tegenvraag: ”En wat zou je nodig hebben om er een groene smiley van te maken?”

 

Blijkbaar was dat muntje ook gevallen, want ze voegde er spontaan aan toe:

"Ik geef vandaag ook een groene smiley, hoor mama, want ik kon iets moeilijk zomaar van de eerste keer... Het was echt een makkie voor mij."

Ik was echt blij voor haar en opgelucht, want het was al even geleden dat ze positief was over zichzelf. Ik kon het niet laten om laconiek te antwoorden:

 

“Aha , dan zit ik hier dus met het slimste meisje van de klas in de auto. Cool!”

HSPeetje zat een beetje verbaasd van mijn reactie te kijken, ik zag de radertjes in haar hoofd ronddraaien, even een bedenkelijke blik, een kleine innerlijke worsteling met de grote criticaster in zichzelf en  dan plots een half verlegen grote zonnige smile op haar gezichtje.

 

En daar was mijn vrolijke aapje terug!

https://nessiewhatelse.wordpress.com/2016/11/24/ik-ben-echt-de-domste-van-allemaal/

 

Wil je updates rond hoogsensitief opvoeden?

  • Twitter - White Circle
  • Facebook - White Circle

FIJN DAT JE

BIJ ONS BENT

  • Facebook Social Icon

ZITDAZO VZW

ONS TEAM

ONDERNEMINGSNUMMER 0538 794 814

IBAN BE82 0017 0619 8068
 

ALGEMENE VOORWAARDEN

CONTACTEER ONS