Nee zeggen is goed voor het vertrouwen

Waarom moet ik grenzen stellen?

 

Soms durven ouders geen ‘nee’ te zeggen tegen hun kinderen omdat ze denken dat ze dan de liefde van hun kind zullen verliezen. Ze denken dat de relatie met hun kind zal verslechteren als ze grenzen stellen, maar dat is zeker niet het geval, eerder omgekeerd. Grenzen stellen - waar ‘nee’ leren zeggen een belangrijk onderdeel van is - is immers cruciaal voor de ontwikkeling van een gezonde portie zelfvertrouwen. Daar zijn enkele goede redenen voor.

‘Ik vind “nee” zeggen heel erg moeilijk. Ik voel me dan net een politieagent en denk dat ik mijn dochter en zoon hiermee tekortdoe. Ik werk lange dagen omdat ik het als alleenstaande moeder anders niet red financieel. Maar ik merk ook dat mijn kinderen soms wat misbruik proberen te maken van mijn goedheid, omdat ze weten dat ik sneller toegeef.’ (Mama Isabel)

Kinderen die altijd hun zin krijgen, leren niet om te gaan met teleurstellingen. Teleurstellingen horen nochtans bij het leven. Kinderen die in hun opvoeding af en toe ‘nee’ te horen hebben gekregen, zijn beter voorbereid op het aanvaarden van toekomstige teleurstellingen. Ze leren gaandeweg dat niet alles om henzelf draait, dat onmiddellijke behoeftebevrediging niet altijd mogelijk is, en dat er grenzen zijn waar mensen zich aan moeten houden. Kinderen die af en toe op een ‘nee’ stoten, zullen ook sneller een ‘innerlijk nee’ ontwikkelen, een soort rem die ze later kunnen gebruiken om situaties goed in te schatten.

👉 Volg ons op Instagram over goed-genoeg ouderschap

Geef je de kind de kans om te balen

 

Kinderen die daarentegen nooit met grenzen worden geconfronteerd, groeien op met het gevoel dat ze alles maar moeten krijgen, dat ze alles mogen bepalen. Ze hebben nooit de kans gehad om eens stevig te balen, en hebben nooit geleerd hoe daarmee om te gaan. Dat zorgt natuurlijk voor problemen op sociaal vlak. Ze willen wat ze willen (en dat is begrijpelijk vanuit hun ontwikkelingsgeschiedenis: ze hebben het nooit anders geleerd), en wel meteen. Dit breekt hen vroeg of laat (en eerder vroeg dan laat) zuur op. Voor deze kinderen betekent opgroeien dat ze steeds meer te maken krijgen met teleurstelling, tot het hun op een bepaald moment allemaal te veel wordt. Ze tonen maar weinig empathisch vermogen, kunnen maar moeilijk met anderen samenwerken en geven bij een conflict de schuld steeds aan anderen.

Kinderen hebben dus grenzen nodig om te weten wat er van ze verwacht wordt. Een kind dat geen grenzen kent, mist het gevoel van controle en gaat daardoor op termijn soms zelfs terughoudender worden in het nemen van risico’s. Een kind dat grenzen aangereikt krijgt op maat van zijn of haar ontwikkelingsniveau, voelt zich daarentegen zekerder en heeft vaker meer zelfvertrouwen.

‘Vroeger gaven we vaak toe als onze zoon zijn zin wilde krijgen. Als hij bijvoorbeeld om een koekje zeurde, ging hij op de grond liggen, schreeuwen, lief kijken, stampen... tot we hem na een tijd zijn zin gaven. Tot iemand ons uitlegde dat kinderen dit soort gedrag vaak onbewust inzetten als een soort “wapen” om hun zin te krijgen. Sindsdien geven we veel minder vaak toe. Dat was voor onze zoon in het begin natuurlijk aanpassen.’ (papa Tom)

Meer tips? 👉 Ontdek 'Opvoeden tot zelfvertrouwen'

Wat als je kind de lat te hoog legt?

Ze spelen niet meer buiten, meneer

Mijn buik doet pijn, mama

1/10
Please reload

FIJN DAT JE

BIJ ONS BENT

  • Facebook Social Icon

ZITDAZO VZW

ONS TEAM

ONDERNEMINGSNUMMER 0538 794 814

IBAN BE82 0017 0619 8068
 

ALGEMENE VOORWAARDEN

CONTACTEER ONS