Thuis bij Evi Hanssen

Presentatrice en zangeres Evi Hanssen voedt haar zoontjes Scout (6) en Mac (5) op in co-ouderschap. Evi: "Ik wil een evenwichtige mama zijn en mijn kinderen een rustige thuisbasis geven. Maar tegelijk hou ik van het motto 'Maak het je als ouder zo gemakkelijk mogelijk'."

Aan het plafond in de loft van Evi Hanssen bungelt een schommel. Moeten we nog zeggen dat ze een speels type mama is? Evi: "Ik zing veel met mijn kinderen. Als er een goed nummer speelt op de radio, dan zetten we dat harder en dansen met z'n allen. En soms lees ik op één avond drie verhaaltjes voor." Evi heeft iets complexloos en ontspannen: "Scout is net begonnen in het eerste leerjaar, en dat is een spannend moment – maar het zorgt niet voor stress. Misschien is het anders in gezinnen waar diploma's en hoge punten vanzelfsprekend zijn. Ik was vroeger geen uitblinker, dus als mijn kinderen op school gemiddeld presteren, vind ik het al lang goed. Scout mag ook kiezen waar hij zijn huiswerk maakt. Op z'n kamer of aan de keukentafel? We zien wel wat hem het beste ligt."

GEBOREN KLEUTERJUF


Evi voelde zich vanaf de eerste dag goed in haar moederrol, maar cijfert zichzelf als mama niet weg. Evi: "Ik heb lang gedacht dat ik geen kinderen wou, maar toen ik de kraamafdeling verliet met Scout, zei ik tegen de vroedvrouwen dat ze me snel opnieuw zouden zien. Achttien maanden later werd Mac geboren. Ik heb mijn baby's altijd goed aangevoeld. Huilden ze van de honger, van vermoeidheid of door krampjes? Ik kon dat snel inschatten. Ik raak niet gemakkelijk in paniek en vond mijn baby's ook nooit lastig. Als ze huilden, ging ik hen knuffelen. Ik ken mama's die bang zijn om hun pasgeboren baby te verwennen, maar ik geloof juist dat je een huilende baby moet troosten. Hoe kan zo'n kindje anders zelfvertrouwen ontwikkelen? Pas op, ik weet dat er evenveel meningen zijn als moeders. En elke mama moet doen waar zij zich goed bij voelt. Zo heb ik bijvoorbeeld één maand borstvoeding gegeven. Dat ging vlot, maar zodra ik voelde dat ik weer mijn oude zelf wilde zijn, ben ik gestopt. Je mag als mama ook aan jezelf denken. Je moet je goed voelen als moeder om een goede moeder te kunnen zijn." Evi weet van wie ze haar zelfzekerheid als opvoedster heeft geërfd: "Als ik spreek, hoor ik mijn moeder. Dat vind ik niet erg. Ik heb gezien dat haar manier van opvoeden werkt. Mijn mama heeft vier kinderen en twee stiefkinderen grootgebracht, en nog heel wat andere kinderen begeleid. Ze stond jaren voor de klas als kleuterjuf. En je kunt een juf wel uit de klas halen, maar de klas niet uit de juf ..."

WEL GRENZEN, GEEN EGO


Waaruit bestaat het opvoedingsrecept ten huize Hanssen dan wel? Evi: "Veel liefde en geknuffel, dat zeker. En ik probeer conflicten zoveel mogelijk te vermijden. Een discussie met een kleuter kun je toch niet winnen, zeker niet aan tafel. Ik eis dus niet dat mijn kinderen van elke groente vier hapjes proeven 'om de smaak te leren kennen'. Die strijd ga ik niet aan. Ik verschalk hen liever met groentepuree of soep – dat is lekker, gaat snel binnen en is ideaal om groenten in te verstoppen. Ik laat de jongens dan kiezen of we groene, gele of oranje puree eten. Zo houden we het gezond en gezellig aan tafel. Ook mijn interieur is afgestemd op de kinderen. Ooit wil ik hier grote planten en een mooi tapijt, maar dat moet nog even wachten. Ik wil niet de hele tijd roepen dat ze moeten oppassen. Dat is niet leuk voor de jongens, maar ook niet voor mij. En ik hou wel van het motto 'Maak het je als ouder zo gemakkelijk mogelijk'." Evi geeft haar kinderen zo weinig mogelijk regels, maar ze heeft wel bepaalde grenzen: "Gillen tolereer ik niet en ook aanhoudend gezeur maakt me boos. Ik geef dan heel duidelijk aan dat de jongens daarmee moeten ophouden. Maar straf geven? Nee – of de straf moest zijn dat ik me even kwaad maak. Ik zet nooit iemand in de hoek en ga ook niet met veel woorden uitleggen waarom ik niet van gillen of zeuren houd. Nee is gewoon nee." Ook de zoontjes van Evi maken al wel eens een scène: "Ik weet wat het is om met jengelende kinderen over straat te lopen of om boze kleuters op de grond te zien liggen in een winkel. Maar ik laat me niet vermurwen door dat gedrag. Ik schaam me ook niet op die momenten. Kinderen mogen boos zijn en dat gevoel uiten. Het betekent alleen niet dat ze hun zin krijgen. Dan roepen ze maar: 'Ik wil een andere mama!'. Zo'n uitspraak snijdt niet door mijn hart hoor, ik kan dat relativeren. Ik heb geen groot ego als mama."

VERSCHIL MAG


Evi bekijkt situaties regelmatig vanuit het standpunt van haar zoontjes: "Ik neem hen nooit mee naar deftige restaurants. Sommige ouders zijn trots dat hun kinderen zich daar beleefd gedragen. Maar ik denk eerder: 'Uren op een stoel zitten tussen volwassenen? Wat heeft een kind daar aan?'" Sinds hun scheiding eind 2011 voeden Evi en haar ex-man hun zoontjes op in co-ouderschap: "We hebben veel respect voor wat Scout en Mac doen. Het is niet evident om week om week in een ander huis te wonen. Ze mogen daar verdrietig om zijn. Ik ben geen vrienden met mijn ex, maar de kinderen zijn ons gezamenlijk project. We maken bewust tijd om over hun opvoeding en ontwikkeling te praten en vertrouwen elkaar als ouder. Dat betekent niet dat we alles hetzelfde doen. Bij mij mogen ze bijvoorbeeld niet op de zetel springen, bij hun papa wel. Is dat ingewikkeld voor een kind? Ik denk het niet. Alleszins niet zo ingewikkeld als wanneer mama en papa in hetzelfde huis wonen, maar allebei iets anders zeggen. Kinderen begrijpen best wel dat er verschillende situaties zijn. Op school, bij vriendjes of bij oma gebeuren de dingen ook anders. Waarom dan niet bij papa? Ik wil een evenwichtige mama zijn en mijn kinderen een rustige thuisbasis geven. Zolang ik weet dat Scout en Mac bij hun vader veel liefde en aandacht krijgen, is het goed."

Opvoeden en genieten, gaat dat wel samen?


Als je droomt van een gezin droom je vooral van de fijne momenten: een baby in je armen houden, spelen met kleine kinderen, tieners rond de tafel samen met hun vrienden. Maar in de praktijk is opvoeden natuurlijk niet altijd even gemakkelijk. Je wil fijne, zorgeloze momenten doorbrengen met je kinderen maar je vindt het ook belangrijk om ze dingen te leren en ze voor te bereiden op de uitdagingen van het leven. Dat vraagt soms inspanning en doorzettingsvermogen, zowel van jou als van je kind. Samen genieten kan dan weleens ver te zoeken zijn, zeker als je kind niet zo goed 'meewerkt' als je zou hopen. Het kan helpen als je als ouder de lat af en toe wat lager legt, voor jezelf én je kinderen. Wil je dat je kinderen groenten leren eten, goed maar maak er geen strijd van. Maak het jezelf ook eens gemakkelijk en kook eens hun favoriete kostje. Zo kan je genieten van het tafelmoment en breng je de balans weer in evenwicht. Morgen is er opnieuw een dag...

Ze houdt van me, ze houdt niet van me


'Ik wil een andere mama!' Kinderen die gefrustreerd of boos zijn, durven al eens bot en ongenuanceerd uit de hoek komen. En soms is het moeilijk om daar als ouder doorheen te kijken en dat te relativeren. Het wordt nog moeilijker als je kinderen al wat ouder zijn, en je verwacht dat ze zich bewust zijn van het effect van hun woorden. Evi verwoordt het mooi als ze zegt: 'Ik heb geen groot ego'. Boze uitroepen van je kinderen zeggen in wezen niets over jou als persoon maar over wat je kinderen op dat moment voelen. En begrip hebben voor die gevoelens, van woede, frustratie, verdriet, is niet moeilijk. Hun soms stoute of kwetsende woorden goed interpreteren kan je als ouder helpen overeind te blijven: begripvol maar tegelijk ook consequent.

Ieder huis zijn regels


Als je kinderen door co-ouderschap deels bij jou en deels bij hun vader wonen, zoals bij Evi het geval is, is goed afstemmen niet altijd zo eenvoudig. Wat bij de ene ouder kan en mag, kan en mag niet per definitie bij de andere ouder. Uiteraard is het meest ideale dat jij en je ex-partner nog goed kunnen overleggen en dezelfde waarden en normen hebben. Maar dat is niet altijd het geval. Hoe moeilijk je het dan ook vindt dat je kinderen bij de andere ouder 'te laat gaan slapen' of 'te veel snoepen', daar heb je weinig impact op. Richt je blik op je eigen gezin, bepaal daar naar eer en geweten de regels en afspraken. Maak je geen zorgen dat je kinderen het in hun andere thuis leuker zouden vinden, omdat daar andere dingen mogen. Opvoeden is geen wedstrijd. Vertrouw er maar op dat je kinderen met de verschillen in beide huishoudens om kunnen gaan.

assertiviteitstraining
lezingen over opvoeden
studiebegeleiding

FIJN DAT JE

BIJ ONS BENT

  • Facebook Social Icon

ZITDAZO VZW

ONS TEAM

ONDERNEMINGSNUMMER 0538 794 814

IBAN BE82 0017 0619 8068
 

ALGEMENE VOORWAARDEN

CONTACTEER ONS